blog

wasd

Thu, 09 Jul 2009 17:31:01 +0300

1 yıl olmuş amına koduğumun bloğunu açalı...yazdığım tüm yazıları okudum az önce. beğenmedim, kapatıyorum blogu.
belki yazmam bi daha.. ( devamı )

wasd

Thu, 09 Jul 2009 17:31:00 +0300

1 yıl olmuş amına koduğumun bloğunu açalı...yazdığım tüm yazıları okudum az önce. beğenmedim, kapatıyorum blogu.
belki yazmam bi daha.. ( devamı )

sıradan

Tue, 30 Jun 2009 13:37:00 +0300

yazacak bi bok yok. istemiyorum yazmak. neden yazıyorum? boş vaktimi doluymuş gibi göstermek için mi? siz bok kafalılar bişeyler öğrensin diye mi? egomu tatmin etmek için mi?
belki.
ölüm karşısında çaresiziz. yapacak bişey yok. sadece hayatı yeterince kaliteli-zevkli yaşamak istiyorum. ölüm karşısındaki çaresizliğim herkesde mevcut olan bir his fakat bazı insanlar bunun üstünü bazı yalanlarla örtüyor ve ben bu insanların bazen benden daha mutlu bir hayat sürdüklerini düşünüyorum. bu beni rahatsız ediyor. ama gittikçe güçlendiğimin farkındayım. hiçbirşeyden korkmuyorum. üstünlüğüm zihniyetimden kaynaklanıyor. bu üstünlüğümü benim seviyemdeki insanlar rahatlıkla anlayabilir. kendim gibi insanlar bulmak, tartışmak istiyorum. adam gibi bir tartışma yapmak istiyorum. dogmalardan arınmış zihinler istiyorum. bazı sonuçlara kesin olarak ulaşıp bir daha kafamı bunlarla yormak istemiyorum. belki kafamdan silmek istiyorum bu yanılgıları, belki sonuca ulaşmam imkansız..

bu dünyayı ben kurtarabilirim. yeterli sayıda insana ulaşabilirsem olabilir. fakat bunu yapmaya karar verecek cesareti kendimde göremiyorum. ben yaşamak istiyorum. benim gerçekleşmesi gerektiğini düşündüğüm şeyleri gerçekleştirmem birçok güçlü insanın kişisel çıkarlarına ters düşeceği için beni devre dışı bırakacaklarını biliyorum. bu devrim tepeden inme olmamalı. halk aydınlanmalı.

futbolcular, şarkıcılar, oyuncular vb. arz-talep ilişkisinden dünyanın parasını kazanan insanlar, sizden nefret ediyorum. sizin o parayı kesinlikle haketmediğinizi düşünüyorum. hatta düşünmüyorum, biliyorum. bu dengelerin amına koyacam.

bazen diyorum "siktiret sana mı kaldı bu boktan d.. ( devamı )

ölüm

Wed, 20 May 2009 18:43:00 +0300

ölümden sonra hayat dinlerin değişmez bölümlerinden biridir. reenkarnasyon, cennet-cehennem gibi çeşitli yollarla insanın nature bir isteği olan “var olma” içgüdüsüne hitap edecek şekilde dinlerde yer almıştır. doğadaki hiçbir canlı yok olmaz istemez. ama istemek farklı, bilmek farklı şeylerdir. matrixde bir söz vardı, “ignorance is bliss” bazen katılıyorum bu söze. ölümden sonra yaşama inanan biri eğer yeterince bilinçli değilse ölümden sonra yaşamın olmadığını öğrenirse [öğrenemez de hadi diyelim öğrendi] çok büyük psikolojik bunalımlara girebilir.

ölümden korkmak anlamsız. ölüm bir gerçek ve ölümden sonra “ben” diye bir şey olmayacağı için ölümden korkmama gerek yok. ölene kadar yaşayacağım. önemli olan bu. acı çekerek ölmekten korkuyor bazıları. bu da en az ölümün kendisinden korkmak kadar anlamsız. acı çektikten sonra öleceksin zaten, çektiğin acıların sana bir zararı yok, sadece içgüdüsel olarak acı çekmek istemiyorsunuz. ama ben bunu da umursamıyorum.

ölümden sonra benlik diye bir şey olmayacağı için tüm hayatını belli bir dine göre yönlendirmiş insanlar için de hiçbir fark yok. yani onlar için de bir pişmanlık sözkonusu olmayacak. başarı veya başarısızlık yok.

burada felsefenin önemli bir sorunu ortaya çıkıyor. bilgi mi mutluluk mu? hangisi insanlar için daha önemlidir? gerçekler insanları mu.. ( devamı )

omegle

Sun, 17 May 2009 14:42:00 +0300

Connecting to server...You're now chatting with a random stranger. Say hi!

Stranger: hi

You: are you a horny stupid who's looking for a girl on the net?

Stranger: no are you?

You: far from it

You: I am the cleverest guy in the world

Stranger: so your a prude intelectual whos looking to bone a dude irl

You: I just dont need to talk about sex

Stranger: ah, so what do you talk about

atatürk-diktatörlük

Fri, 08 May 2009 14:10:00 +0300

köşeyazarının biri demiş, " "egemenlik kayıtsız şartsız milletindir" diyen diktatörü, dünyanın neresinde gördünüz allah'ın geri zekalıları?"

ülkemizdeki cahil-aptal-eğitimsiz kemalist kesimin içine düştüğü yanılgıların birçoğunu sadece bu alıntıya bakarak sıralayabilirim.

kaldı ki bu insanların, ağzınızdan "atatürk" ve "diktatör" kelimelerini duydukları anda vereceği cevaplar tamamen reflekstir, bakın beyin gerekli değildir refleks için, omurilik yeterlidir. beyinlerini kullanma ihtiyacı hissetmezler.

atatürkün diktatör olup olmamasını bir kenara bırakalım, [zaten yaşayıp ölmüş adam, bişeyler yapmış, iyi hoş ama hala neden tartışıyoruz bu adamı? gelecem buraya] bir kişinin savunduğu görüşü sadece alıntılarına bakarak anlayabilir miyiz? hem de bu kişi devlet yönetme stratejisi olarak pragmatizmi benimsemişse? [burda pragmatist olmasını eleştirmiyorum, olabilir, haklıdır.] daha çok yaşantısına, yaptıklarına baksak da birbirimize masal okumasak diyorum? atatürkü alıntılarla tartışacaksak ben her ideolojiye sokabilirim atatürkü. çünkü çok fazla konuda birbirinden çelişkili sözler söylemiş zamanında.

başkomutanlık kanunu [tek adam olması], istiklal mahkemeleri, dersim isyanı, muhaliflerin nasıl bastırıldığı..

diktatör, devletin başındaki tek adam demektir. verdiği kararlar hiçbir makam tarafından reddedilemez.
atatürk de devletin başındaki tek adamdı. atatürkün de kararları reddedilemezdi, kellesi giderdi belki.
bugünkü kullanımda diktatör diyince "zorbalık, işkence, şiddet" akla geliyor. bu yüzden atatürke bu sıfatı uygun görmüyorlar ama yukarda saydığım şeylere bakınca bu yönden de çok masum değildi kemal. mussolininin heykeltraşla.. ( devamı )

the love delusion

Thu, 23 Apr 2009 15:26:00 +0300

aşk diye bir kavramın var olması aşk duygusunun varlığını kanıtlamasa bile ifade ettiği birtakım duygular vardır elbette. aşk şiirleri okudum, yazılar okudum, filmler seyrettim ve aşkın acizlik belirtisi olduğunu anladım. sert bir giriş yapıp "aşkın kaynağı cinsel arzulardır" demedim, ama bu doğrudur.

geçen gün okulda salak hocamız bir dizi izlettirdi. ne olduğu önemli değil, sadece bir olayı dikkatimi çekti, ve belki de bu yazıyı yazmama neden olacak düşünce buhranıma sebep oldu. adam evde kızı görüyor ve aşık oluyor. ve bu iki insan arasındaki tek konuşma da evlenme teklif edeceği zaman oluyor. düşünün, düşünün....

bir adam sadece görerek biriyle evlenmek istiyorsa ben onun sikinin keyfine hareket ettiğini söylerim. ilk görüşte aşkın meali, "seni sikmek istiyorum" dur.

peki önce arkadaşlık, flört döneminden sonra aşık olmaya başlamak nedir? güzel olmasından kaynaklanan arzulamaktır, davranışlarını ve fikirlerini de beğenirseniz arzulama katsayınız artar ve daha çok istersiniz onu.

peki aşk neden acizliktir? aşık olduğun kişi başkasıyla sikişirse sen acı çekersin, istemsizce. bu yüzden dolaylı olarak kendine zarar verirsin, sonra da bunu şiir, yazı, film yaparsın ve bu acıyı yüceltirsin. sen mazoşistsin. ancak aşkın öyle söylendiği gibi yüce, eşsiz, ulaşılmaz, istemsiz olduğuna inanmıyorsan o zaman "siktir et" demeyi bilirsin ve beğendiğin bir insanı bir çırpıda silebilirsin. işte bu akıldır.

ortamlarda ona karşı böyle yapmacık bir ilgi, maske takarak yapılan hareketler, iltifatlar, onun hoşuna gidecek şeyler yapmaya çalışıyorsan, onla "çıkmak" istiyorsan, onu arzuluyorsundur. ancak olumlu yanıt alamayınca ve daha sonra onu başka biriyle birlikte gördüğünde kendini harap ediyorsan, meyhanelerde içip, ağlamak is.. ( devamı )

öğrenci andı

Thu, 09 Apr 2009 18:29:00 +0300

doğruyum, çalışkanım ama bunun türk olmamla ilgisi yok, insanım.
küçüklerimi korurum, büyüklerimi eğer hak ediyorlarsa sayarım.
varoluşumu; özümden, yurdumdan, milletimden çok severim, egzistansiyalistim.
eeeey büyük kumandanlar;
açtığınız yol da, gösterdiğiniz hedef de yalan oldu,
ben sadece içimdeki iyiye, durmadan yürüyeceğime and içerim.
varlığım türk varlığına kapak olsun.
ne mutlu mutluyum diyene!

odrade atreides.. ( devamı )

atatürk milliyetçiliği

Thu, 02 Apr 2009 19:14:00 +0300

önceki yazılarımda bir giriş yapmıştım milliyetçilik konusuna. ulusalcı kemalistlerimizin arkasına sığındığı kavramlardan klişelerden biridir atatürk milliyetçiliği. amacım yazıya önyargıyla başlayıp haklılığını veya saçmalığını savunmak değil kesinlikle. hep beraber araştırcaz ve beyin fırtınasıyla bir sonuca ulaşacağız. ayrıca atatürk milliyetçiliğinin açıklarını bulabileceğim gibi sabaha kadar size atatürk milliyetçiliğini de savunabilecek birikime sahibim. amacım sadece farklı fikirlerin varlığını, haklılığını ortaya koymak.

ahmet altanın 1995 yılında gazetesinden atılmasına sebep olan "atakürt" başlıklı yazısını okuyalım:

"mustafa kemal, selanik’te değil de musul’da doğmuş bir osmanlı paşası olsaydı, kurtuluş savaşı’nı türklerle ve kürtlerle birlikte gerçekleştirdikten sonra kurulmasına önayak olduğu cumhuriyetin adını “kürdiye cumhuriyeti” koysaydı, kendisi de meclis kararıyla “atakürt” adını alsaydı...

kürdiye cumhuriyeti’nin bütün vatandaşlarına “kürt” deneceği için hepimiz “kürt” sayılsaydık, taksim’e, kadıköy’e, kızılay meydanı’na, kordon’a “ne mutlu kürdüm diyene” pankartları asılsaydı...

milliyetçilik aldatmacası

Thu, 02 Apr 2009 18:14:00 +0300

milliyetçiliği herkes kafasına göre tanımlıyor ve oluşturdukları bu tanıma göre savunma mekanizması geliştiriyor. milliyetçiliğin azı fazla zararlı olmasa da "az"ın üstüne çıktığında nefret edilen insanlar doğurabilir. "az" milliyetçi bir insan da doğal olarak bir "çok" milliyetçi [ırkçı yani] adayı olduğundan azının da zararlı olduğuna kanaat edebiliriz.
öncelikle bahsettiğimiz milliyetçiliği bir tanımlamamız gerekiyor. en saf ve düzgün görünen [günümüzde birçok insanın milliyetçiliği savunmak için başvurduğu şey] olanını yazıyorum:
"milliyetçilik, en genel anlamıyla, bir insanın parçası olduğu milleti ve üzerinde yaşadığı vatanını sevmesi anlamına gelir. bu, son derece meşru ve güzel bir duygudur."
bu yargı masum görünen birçok milliyetçinin dayanağıdır. bu tanıma ben kendimce şu şekilde cevap verebilirim:
"yani usa'de doğsaydın amerika vatandaşlarını ve amerika vatanını sever miydin? sırf o ülkede doğduğun için. senin söylediğin milliyetçilik tanımı evrensel bir tanımdır, dolayısıyla milliyetçi insan doğduğu devleti ve çevresindeki milleti sever gibi bir anlam çıkıyor. ne yazık ki biraz dogmatik, faşist bir zihniyete yelken açar bu durum. 'amerikada doğsaydım sevmezdim amerika pis kaka, türkiye gibi cennet bir v.. ( devamı )